Een realiteit van expansie en ontspanning

𝗪𝗲 𝘇𝗶𝗷𝗻 𝗺𝗲𝗻𝘀𝗲𝗹𝗶𝗷𝗸. We hebben allemaal ervaringen van angst, onzekerheid of stress. Het leven zit nou eenmaal vol uitdagingen. Deze gevoelens die dit oproept, mogen er allemaal zijn. Maar het is niet de bedoeling dat dit soort emoties je vrijheid en levensvreugde beperken.

Dat je je leven laat domineren door angst voor de toekomst of verdriet over het verleden, voor afwijzing, voor het oordeel van anderen, door ergernis, boosheid, of somberheid. Het leven is te mooi om je te laten beperken!

𝘑𝘢 𝘮𝘢𝘢𝘳! denk je misschien. Ik heb echt last van mijn verleden. Of ik heb lichamelijke beperkingen. Of ik heb de zorg voor een dierbare die zwaar op me drukt. Of zorgen over mijn financiële situatie. Of ik heb alles wat mijn hartje begeert, maar ik ben gewoon niet in staat geluk te ervaren. Dat staat mijn vrijheid en levensvreugde toch in de weg!

𝗡𝗲𝗲. Wat je vrijheid en levensvreugde in de weg staat, is het geloof een ik te zijn. Een ik dat is afgescheiden van het geheel, en dat zich moet zien te handhaven door controle uit te oefenen.

Die ik die de stroom van het leven moet zien te controleren bestaat niet. Maar zolang je erin gelooft, zal je realiteit er een zijn waarin ervaringen van onveiligheid, stress en streven je vrijheid beperken.

𝗛𝗲𝘁 𝗹𝗲𝘃𝗲𝗻 𝗻𝗼𝗱𝗶𝗴𝘁 𝗷𝗲 𝗲𝗹𝗸 𝗺𝗼𝗺𝗲𝗻𝘁 𝘂𝗶𝘁 𝗼𝗺 𝘄𝗮𝗸𝗸𝗲𝗿 𝘁𝗲 𝘄𝗼𝗿𝗱𝗲𝗻 𝘂𝗶𝘁 𝗱𝗲 𝗶𝗹𝗹𝘂𝘀𝗶𝗲 𝘃𝗮𝗻 𝗰𝗼𝗻𝘁𝗿𝗼𝗹𝗲. Om een shift in perceptie te maken. Je bent een tijdelijke, unieke expressie in de vorm van de eeuwige, universele, vormloze intelligente van het leven. Verbonden in het oneindige web van alle vormen die allemaal een uitdrukking zijn van de ene bron. Alle levensvormen groeien en evolueren vanzelf in verbinding met alle andere vormen. Een kastanje groeit in interactie met zijn omgeving vanzelf uit tot een kastanjeboom. Hij laat vanzelf op het juiste moment zijn bladeren vallen. Hij krijgt vanzelf vruchten, en laat die ook vanzelf weer vallen als de tijd rijp is.

𝗝𝗶𝗷 𝗯𝗲𝘄𝗲𝗲𝗴𝘁 𝗮𝗹𝘀 𝗺𝗲𝗻𝘀 𝘃𝗮𝗻𝘇𝗲𝗹𝗳 𝗶𝗻 𝗶𝗻𝘁𝗲𝗿𝗮𝗰𝘁𝗶𝗲 𝗺𝗲𝘁 𝗷𝗲 𝗼𝗺𝗴𝗲𝘃𝗶𝗻𝗴, 𝗲𝗻 𝗴𝗿𝗼𝗲𝗶𝘁 𝘃𝗮𝗻𝘇𝗲𝗹𝗳 𝘂𝗶𝘁 𝘁𝗼𝘁 𝗷𝗲𝘇𝗲𝗹𝗳. Wat een boom echter niet heeft, en jij wel, is het vermogen om conceptueel te denken, en daarmee je eigen realiteit telkens opnieuw te creëren. Vanuit de identificatie met ik recreëer je telkens dezelfde realiteit. Maar je bent niet gedoemd om dat te blijven doen. 𝘝𝘢𝘯𝘶𝘪𝘵 𝘥𝘦 𝘳𝘦𝘢𝘭𝘪𝘴𝘢𝘵𝘪𝘦 𝘷𝘢𝘯 𝘸𝘪𝘦 𝘫𝘦 𝘸𝘦𝘳𝘬𝘦𝘭𝘪𝘫𝘬 𝘣𝘦𝘯𝘵, 𝘰𝘯𝘵𝘴𝘵𝘢𝘢𝘵 𝘥𝘦 𝘳𝘶𝘪𝘮𝘵𝘦 𝘰𝘮 𝘵𝘦𝘭𝘬𝘦𝘯𝘴 𝘦𝘦𝘯 𝘯𝘪𝘦𝘶𝘸𝘦 𝘳𝘦𝘢𝘭𝘪𝘵𝘦𝘪𝘵 𝘵𝘦 𝘤𝘳𝘦𝘦𝘳𝘦𝘯. Een realiteit van verwondering, expansie, ontspanning.

Dat betekent dat je nooit vastzit. Transformatie is altijd mogelijk. Je ervaring van het leven kan telkens opnieuw veranderen. Wat je ook meemaakt, meegemaakt hebt, of zal meemaken. Je hoeft daarvoor niet eerst een heler of bewuster mens te worden. Een verschuiving in perceptie is alles wat je nodig hebt!