We kunnen last hebben van ons denken, maar dat betekent niet dat het denken onze vijand is. Je hoeft je intellect of je ego niet te bevechten of ontstijgen. Het is een instrument dat je als mens gegeven is om vorm te geven aan wat het leven via jou tot uitdrukking wil brengen. Je kunt het voor je laten werken, of tegen je. Een mooie metafoor om dit te illustreren is die van de zeilboot op de oceaan.
Last van nare gedachten en emoties? Weet dat je het vermogen hebt om je denken met rust te laten! Alles wat we ooit kunnen ervaren, is ons denken in het nu. Gedachten wellen op, en in ons bewustzijn komen ze tot leven als een tijdelijke realiteit die verandert zodra ons denken verandert.
Iedereen verlangt naar meer vertrouwen, wijsheid, vrijheid en liefde. Dat verlangen is iets natuurlijks en moois. Het spoort je aan om op zoek te gaan. In eerste instantie probeer je misschien vervulling en verlichting te vinden in de buitenwereld. Gaandeweg kom je erachter dat banen, relaties, financiële zekerheid je niet kunnen brengen wat je zoekt. Je realiseert je dat vervulling en verlichting uiteindelijk niet zijn te vinden in de dimensie van de wereld.
Wat is er aan de hand als je je zorgen maakt? Op het eerste gezicht lijkt het misschien een voor de hand liggende formule:
moeilijke omstandigheden = ervaring van zorgen
Alles wat je denkt, is een interpretatie, en dus per definitie niet waar. Lijden ontstaat als je gelooft dat wat je denkt waar is. Maar wat nou zo mooi is; je kunt telkens weer wakker worden uit de illusie van je persoonlijke denken!
Vroeger dacht ik dat innerlijke rust iets was waar je naartoe kon werken. Dat er dingen waren die je kon doen of laten om meer innerlijke rust te bereiken. Nu geloof ik dat niet meer. Je hoeft er niets voor te doen. Je ervaart in het nu innerlijke rust, of je ervaart het niet.
Inzicht in de 3 principes is iets geweldigs. Dat je ervaring van het leven zomaar op zo’n fundamentele manier kan veranderen, alleen maar door iets te zien. Als je het zelf ervaren hebt, kan het verlangen opkomen om dit inzicht aan te reiken aan anderen. Je gunt het iedereen om te ervaren wat jij ervaren hebt!
Wat is maakt het verschil tussen je goed voelen en je slecht voelen? Zijn het je omstandigheden? Nee. Je kunt het razend druk hebben, en je toch innerlijk rustig en helder voelen. Je kunt geconfronteerd worden met ziekte en dood, en tegelijk liefde en veerkracht ervaren. En andersom ook. Je kunt een vrijwel lege agenda hebben, en je toch opgejaagd voelen. Je kunt gezond en veilig zijn, en je desondanks futloos en beklemd voelen.
Onzekerheid en angst, ze kunnen je af en toe stevig in de greep houden. Blijven mijn dierbaren wel gezond? Heb ik straks nog genoeg geld? Hoe zal het gaan met mijn werk? Zal ik het wel uithouden met mijn thuiszittende huisgenoten? Hoe moet dat met mijn kinderen en hun school? Wanneer wordt alles weer normaal?
Weet je het even niet? Vrees je voor je eigen gezondheid of die van je dierbaren? Erger je je aan het gedrag van anderen? Raak je in de war van alle mensen op social media die lijken te blaken van dadendrang en doelgerichtheid? Merk je dat je van dit alles onrustig wordt? Dat de omloopsnelheid van je gedachten toeneemt?