Ik heb ik mijn leven heel wat af gereflecteerd. Ik heb het van huis uit meegekregen, ben sowieso beschouwend van aard, en heb altijd een enorme drang gehad om mijzelf en het mysterie van de menselijke ervaring te begrijpen. Ik heb vele opleidingen gevolgd waarin reflectie niet slechts een middel was, maar een morele plicht. In de loop der jaren heb ik enorme hoeveelheden A4’tjes met bespiegelingen en zielenroerselen geproduceerd.
Ik had vannacht een geweldig baanbrekend inzicht dat iedereen op slag tot spiritueel ontwaken zou brengen. Of in ieder geval iedereen die de post zou lezen die ik erover ging schrijven. Ik zweer het je, zo krachtig waren de woorden die in me opkwamen!😉
De ‘3 principes’ zeggen dat je al heel bent. Bij veel mensen resoneert dat ergens. Met een soort diep weten voorbij alle emoties en gedachten die zich roeren. Tegelijk ervaren we als mens dat we in de loop van ons leven allerlei kwetsuren opdoen. Dat resoneert dan weer met het idee dat die kwetsuren geheeld moeten worden.
Je bent een menselijk wezen. Honderd procent menselijk, en honderd procent wezen. Als mens verschijn je als een zichtbare, tastbare, vergankelijke, unieke vorm. Maar die vorm is een uitdrukking van het vormloze, oneindige, universele zijn.
Nare emoties, oude pijnen, knellende patronen; we proberen van alles om ervan af te komen. Verdringen, veranderen, helen, ombuigen, toelaten, transformeren, integreren, noem maar op. Je kunt daar een leven lang zoet mee zijn. Als voormalig persoonlijke ontwikkelingsjunkie kan ik erover meepraten.😊
Bewustzijn
Het kan in beslag worden genomen door je conceptuele denken. Door de automatische aannames, veronderstellingen, oordelen, concepten, hokjes, categorieën en ranglijsten van je persoonlijke denkwereld. Inclusief het concept van jezelf, je idee van ‘ik’.
In ons lichaam (inclusief brein) spelen zich allerlei processen af die in ons bewustzijn ervaringen en sensaties creëren. Als je niet begrijpt wat er gaande is, kunnen die sensaties zo overweldigend zijn dat je er als het ware door meegesleept wordt. Maar als je begrijpt wat er gaande is, hoeft dat niet te gebeuren.
Wie of wat ben je werkelijk? Ben je een afgescheiden individu dat moet proberen met je intellect het leven naar je hand te zetten? Ben je een afzonderlijk ‘ik’ in een brein in een lichaam dat zich te midden van 8 miljard andere ikken staande moet zien te houden?
Ieder moment is fris en nieuw. Als een onbeschreven blad. In elk moment kunnen we openstaan voor inspiratie, inzicht en wijsheid. Toch nemen we het moment vaak waar als al ingevuld. Dan laten we ons niet leiden door inspiratie, inzicht en wijsheid, maar door angst.
Je kunt zomaar ineens geraakt worden door iets wat iemand zegt, iets wat gebeurt, wat je waarneemt, of een gedachte die opkomt. Dat geraakt zijn kan zich vertalen in verruiming. Je wordt als het ware even boven jezelf uitgetild.