Toen ik een jaar of tien was, zat ik bij een kinderkoor. De dirigent was een kennis van mijn moeder. ‘Moet je horen’, had ze op een gegeven moment tegen hem gezegd, ‘Eline staat thuis altijd zo heerlijk te zingen, waarom geef je haar niet eens een solo?’
Wie je gelooft te zijn, is niet wie je bent. Wie je gelooft te zijn, is je eigen interpretatie van jezelf.
We zijn tegelijk kwetsbaar en veerkrachtig. We vallen, en we staan weer op. Kwetsbaarheid en veerkracht zitten ingebakken in de menselijke natuur.
Er zijn van die momenten dat de schellen je van de ogen vallen. Je hoort, leest of ziet iets waardoor je een kwestie opeens in een compleet nieuw daglicht ziet. Je hebt een moment van inzicht. Zo’n flits van inzicht werkt verruimend. Opeens doemt er een mogelijkheid op om anders te handelen. En daarmee verandert je realiteit.
Inzicht in de 3 principes is fijn, maar kan ook heel erg frustrerend zijn. In de 3p-wereld kom je vaak allerlei jubelverhalen tegen over hoe het leven van mensen compleet veranderde door een simpel inzicht. Je zou zomaar het idee kunnen krijgen dat je iets verkeerd doet, omdat jij helemaal niet zo’n halleluja-ervaring hebt.
Wie ben je werkelijk? Een mirakel en een mysterie. Je ‘bent’ er. Een uitdrukking van, en kanaal voor levens- en creatiekracht. Zonder dat je daar iets voor hoeft te doen. Je zijn is geen statisch zijn, maar een zijn in beweging. Of zoiets. Het is niet in woorden of concepten te vatten wie je werkelijk bent.
Hoe moet je omgaan met lastige emoties?
Niet. Je hoeft niet om te gaan met je emoties. Je hoeft ze niet te verwerken, transformeren, of helen. Niet te ontkennen, onderdrukken of bevechten. En ook niet te omarmen, in het licht te zetten of onderzoeken.
‘Your thoughts are like the artists brush. They create a personal picture of the reality you live in.’ – Sydney Banks
Het is geen probleem dat je denken de realiteit voor je inkleurt. Dat is gewoon hoe het werkt.
Soms heb je je dag niet. Dan pakken de dingen niet uit zoals je gehoopt had. Gesprekken nemen een gekke wending. Wat je zegt komt niet aan zoals je het bedoeld had. Je voelt geen connectie.
Als je iets geen reet aan vindt, kun je er ook voor kiezen om het niet te doen.
Het heeft bij mij heel lang geduurd voordat dit inzicht indaalde. Het klinkt voor veel mensen misschien als een open deur. Maar de mogelijkheid om dingen geen reet aan te vinden bestond simpelweg niet in mijn beleving. Laat staan de mogelijkheid om ze dan gewoon niet te doen.