Wat als je emoties niets zeggen over je verleden, over je toekomst, over wat anderen van je denken, of over wie je bent? Wat als je emoties alleen maar een indicatie zijn van de mate waarin je ‘aanwezig bent in het nu’? Dan hoef je negatieve emoties niet te bevechten en positieve niet na te jagen. Dan hoef je alleen maar te navigeren op je gevoel.
Ik ben slecht in iets zoeken in een volle ruimte. Al bevindt het object dat ik kwijt ben zich recht onder mijn neus, ik zie het niet. Mijn vriend is er juist heel goed in. Ik hou van zijn scherpe blik. Gisteravond duikelde hij nog mijn geliefde leren laarzen op uit de vliering (nogmaals bedankt, schat!).
Vroeger dacht ik dat innerlijke rust iets was waar je naartoe kon werken. Dat er dingen waren die je kon doen of laten om meer innerlijke rust te bereiken. Nu geloof ik dat niet meer. Je hoeft er niets voor te doen. Je ervaart in het nu innerlijke rust, of je ervaart het niet.
Ik werd geïnterviewd door een journalist van de Belgische krant De Morgen voor een weekendspecial over introversie. Hij had veel mensen over dit onderwerp gesproken. En velen daarvan spraken over introversie als iets dat je van jezelf moet accepteren. Iets waar je mee moet leren leven. Mijn visie is anders.
Inzicht in de 3 principes is iets geweldigs. Dat je ervaring van het leven zomaar op zo’n fundamentele manier kan veranderen, alleen maar door iets te zien. Als je het zelf ervaren hebt, kan het verlangen opkomen om dit inzicht aan te reiken aan anderen. Je gunt het iedereen om te ervaren wat jij ervaren hebt!
Heb jij wel eens last van please-gedrag? Ik kon er nogal wat van, vroeger. Me aanpassen, sussen, me koest houden, glimlachen en ja-knikken. Alles voor de goede, lieve vrede.
Ik heb wel eens klanten die letterlijk te horen kregen: ‘Je bent te introvert. Daar moet je aan werken.’ En dan werden ze bijvoorbeeld naar een assertiviteitstraining gestuurd om zichzelf bij te schaven.
Anna en Michiel en Stefanie; alle drie realiseerden ze zich tijdens een coachtraject dat ze eigenlijk geen idee hadden van wat ze nou werkelijk zelf wilden. Wat hen blij maakte en inspireerde. Ze waren afgedwaald van zichzelf, en wisten niet hoe ze de weg terug konden vinden.
Wat is maakt het verschil tussen je goed voelen en je slecht voelen? Zijn het je omstandigheden? Nee. Je kunt het razend druk hebben, en je toch innerlijk rustig en helder voelen. Je kunt geconfronteerd worden met ziekte en dood, en tegelijk liefde en veerkracht ervaren. En andersom ook. Je kunt een vrijwel lege agenda hebben, en je toch opgejaagd voelen. Je kunt gezond en veilig zijn, en je desondanks futloos en beklemd voelen.
De aansporing om ‘gewoon jezelf te zijn’, zorgde vroeger voor een soort kortsluiting in mijn hoofd. Ik kreeg deze woorden bijvoorbeeld te horen als ik zenuwachtig was voor een optreden of presentatie. Ze brachten me in verwarring.