Een van de kenmerken waarmee introverten zich onderscheiden van extraverten, is hun onafhankelijkheid. Die soms ook wel als eigenwijsheid, eenzelvigheid of onaangepastheid wordt bestempeld. Waar komt die onafhankelijkheid vandaan, wat zijn er de voordelen van en wat de nadelen?
Het idee van zelfverbetering is diep geworteld in onze maatschappij. We krijgen het met de paplepel ingegoten. Op kinderdagverblijven wordt tegenwoordig de voortgang van baby’s en dreumesen gemonitord en vastgelegd. Vanaf hun eerste schooldag moeten kleuters cijfers, scores en diploma’s verzamelen die hun voortgang illustreren. Je studieloopbaan afsluiten op een zo hoog mogelijk niveau is het ideaal. Hoe meer diploma’s, hoe meer verbetering. Daarmee verdwijnt het werkelijke doel van onderwijs uit beeld, namelijk: leren. In plaats daarvan wordt een zo hoog mogelijk diploma het doel.
Bijna iedereen heeft wel eens last van uitstelgedrag. Dat is niet pers se iets negatiefs. Volgens mij zijn er namelijk twee soorten uitstelgedrag: een gezonde en een ongezonde variant.
De laatste jaren zit er best beweging in de emancipatie van de introvert, maar we zijn er helaas nog lang niet. Nog steeds worden we geconfronteerd met een eenzijdige blik op de introverte medemens. Bijvoorbeeld in een artikel dat ik tegenkwam over een onderzoek naar het verband tussen persoonlijkheid en gezondheid.
Zichtbaar zijn zonder stress. Je kunt je vast wel situaties voor de geest halen waarin dat lukt. Van die momenten dat je opgaat in de situatie en gewoon jezelf kunt zijn. Ontmoetingen waarbij je probleemloos ideeën en gevoelens uitwisselt en verbondenheid ervaart. Waarschijnlijk kun je je ook situaties voor de geest halen waarin het tegendeel het geval is. Dat je je opgesloten voelt in jezelf en last hebt van ondermijnende gedachten over jezelf, de ander of de situatie.
Logischerwijs zijn de meeste mensen die mij benaderen voor individuele coaching introvert. Soms neemt een extravert contact op die het lastig vindt om zichzelf te verkopen. Ja, je leest het goed. Ook extraverten kunnen hiermee worstelen! Waarom is het voor veel mensen toch zo moeilijk om uit te dragen waar ze goed in zijn?
Introversie en hoog gevoeligheid worden vaak met elkaar in verband gebracht. Dat is ook wel begrijpelijk, want kenmerken van hoog sensitiviteit lijken op die van introversie. In dit artikel leg ik uit wat de verschillen en overeenkomsten zijn.
Vroeger bekeek ik extraverten met een mengeling van bewondering en irritatie. Bewondering omdat ze zich zo makkelijk en natuurlijk bewogen in de interactie met hun omgeving. Irritatie omdat ze daarbij zo veel geldingsdrang aan de dag legden. Stiekem had ik nogal wat oordelen over ze. Ik vond ze vaak opschepperig. In mijn beleving sloofden ze zich onnodig uit om maar gehoord en gezien te worden.
Toen ik zeventien jaar geleden met mijn bul onder m’n arm de universiteit verliet, voelde ik me totaal verloren. Ik had geschiedenis gestudeerd. Een hartstikke leuke studie, daar niet van. Sloot ook prima aan bij een introvert als ik die dol is op lezen, verdieping zoeken, verbanden leggen en schrijven. In feite deed je vier jaar lang niets anders bij deze studie, dus ik zat daar al die tijd lekker in mijn comfort zone. Maar ja. Toen was ik klaar en werd ik keihard uit die veilige zone geknikkerd. Dat was het begin van een moeilijke en verwarrende zoektocht.
Hoe iemand in het leven staat en hoe hij zich gedraagt, wordt het meest bepaald door de vraag of hij een extraverte of introverte voorkeursstijl heeft. Daarom is het eigenlijk verbazingwekkend hoe weinig kennis er is over de verschillen tussen introverten en extraverten. Tegelijkertijd is er een grote behoefte aan kennis over dit onderwerp. In de praktijk leiden de verschillen tussen beide stijlen tot veel onbegrip en ongemak.